De eerste pen van uw verslaggever is al gesneuveld voor de eerste pennestreek gezet kon worden. Valt er iets zinvols te zeggen over dit rapidtoernooi, dat gesponsord is door wannabee schaakmecenas en horecatycoon L. van der Marel? Zeker, de ambiance is prachtig. Gedrapeerde gordijnen met kwastjes eraan in een pand op een toplocatie in Groningen. Griemelbehang dat lijkt gestolen uit de jaren zeventig dat op diens beurt is gejat uit de negentiende eeuw. Een kleine vijftig deelnemers met half zoveel klokken en weer evenveel knopjes die af en aan klikklakken. De schilderijen kijken het gedwee aan, de barjuf heeft ondertussen geleerd dat ze elke ronde een half uur pauze heeft. Dit lijkt mij een uitgelezen ogenblik voor uw reporter om zijn telefoon eens uit te doen voor een der hoog gerate deelnemers wordt beschuldigd van een ‘Nokia Gambiet – Nouvelle Vague beltoon variant’. Dus een kleine vijftig deelnemers verdeeld over twee groepen en 750 euroos te verdelen. Menig schaker die daar graag zijn vrije zaterdag voor opoffert. Buiten op het marktgebeuren lopen de vrouwen, binnen schaken de mannen. Zo lijkt de wereld verdeeld. Hoe gaat het eigenlijk met onze ‘usual suspects’ op het schaakbord? Laat ik eens even gaan kijken op de perpendiculair eclectische scorelijsten (neem vooral notie van de dure woorden waarvan ik mij had voorgenomen deze toe te voegen aan dit verslag) die elders in de ruimte geplaatst zijn. Wat blijkt? De voorbereiding van uw verslaggever kan onmiddelijk de prullebak in. De voorinschrijvingen blijken namelijk bij lange na niet volledig. Ettelijke schaakninja’s hebben zich, volslagen onzichtbaar uiteraard, aan het toernooi toegevoegd. De heer Pel bijvoorbeeld kwam in de voorinschrijving in het geheel niet voor. Daar heeft meneer Hoeksema een geducht concurrent aan. In de B-groep geldt eigenlijk precies hetzelfde, ook daar hebben de nodige verschuivingen plaatsgevonden. Naar aanleiding van de voorinschrijvingen dacht ik dat de heer Roorda naast het meisje ook het prijsje zou pakken. Dat blijkt niet meer zo vanzelfsprekend. Spannend dus. De vijfde ronde is gaande als ik de ranglijsten inspecteer. Meneer Kloppenburg staat daar op moment van schrijven vooraan en lijkt iedereen de weg naar voren te versperren. Twee bovengemiddeld spannende groepen hebben zich schijnbaar ad-hoc in een ‘zaaltje dat toch maar leeg stond’ verzameld.Het is nu vijf voor vier. Over een kwartier begint ronde zes wat mij de gelegenheid geeft u, na aanvang daarvan, een beeld te schetsen van de stand van zaken in dit rapid.  In de rookruimte valt tussen de rondes een hoop te leren maar niet over schaken. Vooral over geweld in Groningen en, in contrast, hoe veilig Kroatie is als vakantiebestemming mits je de juiste bestemmingen weet. Mocht u overwegen te gaan, de heer Jelic weet waar naartoe. Na ronde vijf; de heer Ocelik heeft de positie bovenaan ingenomen maar er wordt aan de deur geklopt door de heren Kloppenburg, Pouw en Maris. Mevrouw Valkenburg nestelt zich naast uw verslaggever en geniet van het spektakel maar klaagt over de koffie. In ronde 6 lijkt Cako ondertussen verloren te hebben van Hoeksema hetgeen de druk op de schouders van Pel vergroot. Zijn tegenstander op dit moment is de heer Rietman, jazeker de welbekende handelaar in schaakgoederen uit China! Het is kwart voor vijf als de meest borden leeg zijn. De rommel op de tafels neemt toe en de lucht begint dikker te worden en lijkt zich te willen meten met die uit kleedkamers van sportzalen. Een partij in de B-groep trekt nu veel publiek, Kloppenburg speelt tegen Pouw en iedereen is uiteraard benieuwd hoe dat verloopt. Desgevraagd is de Grossmeister bereid tot het geven van een quote voor het verslag, “Schach is nicht gemacklich Meinjongen”. Een goedgemutste meneer Ham zwaait nog eens vrolijk naar uw verslaggever, klaarblijkelijk kan hij zich bogen op mooie resultaten. Grossmeiser: “Heb ik weer de pech van mijn leven, mag ik in de laatste ronde tegen de koploper”, ’s avonds blijkt dat de heer Kloppenburg het nog knap taai heeft gehad tegen de intergalactische grootmeester.De arbiter maant iedereen tot aanvang van ronde zeven want het begint zoetjes aan donkerder te worden. Pel en Hoeksema gaan als gezamelijke koplopers de laatste ronde in. Echter in groep A zijn geen Sonnema-berger scores nodig om de prijs te bepalen. Pel wint, Hoeksema verliest in zijn laatste ronde. ’s Avonds in het Cafe beleven we nog prachtige schaakmomenten met Pel, van der Marel en Knol die laten zien hoeveel motieven een enkele zet kan hebben. Schitterend. Het Atlantis Rapidtoernooi lijkt een blijvertje te worden.

UW redacteur had eigenlijk deze avond moeten werken tot 22.00u.
Gelukkig komt niemand op het onzalige plan uw verslaggever te bellen bij Tele2,
derhalve speelt hij voor freelance-journalist in top-etablisement Atlantis.

20.16u Kodi komt binnen en is enthousiast. Zoals dat gaat bij Kodi mag de hele bar horen wat hij heeft te vertellen. Hij heeft een toernooi gespeeld en Van Assendelft was er ook. Daarnaast heeft hij een heuse scoop voor de aanwezige schrijvende pers. Juud en uw redacteur hebben plotseling oren op stokjes. Kodi zou gebeld zijn door Erik van den Doel dat hij ook mee zou willen doen aan de kloksimultaan. Helaas kon hij geen slaapplaats vinden in Groningen. Bert vertelt dat Sokolov dapper is want Kasparov zou dit soort kloksimultaans niet willen spelen. De gemiddelde tegenspeler is te sterk. De aanwezige menigte wil weten waarom Frits Rietman niet meespeelt. Frits heeft daar drie goede redenen voor. De belangrijkste is wel dat hij naar een nineties-party moet. We schrijven twintig minuten voor aanvang als Juud en ik ons nestelen op een dan schijnbaar mooie plek in top-etablisement Atlantis om het evenement te volgen. Naast mij zit Fareeda haar openings repetoire op te vijzelen met barman Geon. Fareeda laat weten eigenlijk liever met wit te spelen.

Het is vier over negen als Sokolov binnen komt, direct gevolgd door Jan Werle. Sokolov en Werle zijn dit weekend samen aan het ‘pluggen’ ter voorbereiding op het Corus toernooi in Wijk aan Zee. Jan vertelt dat Sokolov bloedfanatiek is voor deze kloksimultaan. Dat wordt vooral duidelijk als het cafe een verbouwing doorgaat om een kleinere cirkel te vormen zodat Sokolov niet door het hele cafe hoeft te lopen. Nu is dat niet een probleem wat afstand betreft, maar bij enige drukte onstaat er nog wel eens een file in het cafe. Creatief ruimtegebruik, Bert is er bekend mee.

De bezoekers hebben het over schaakmuziek, wat mij doet denken aan het bericht dat de Wu-Tan Clan tegenwoordig ook een schaakclub online heeft. Beter dan drive-by shootings dunkt me. Gisteravond wist ik de bandnaam niet maar Google heeft ondertussen mijn geheugen geholpen. Een prachtige HipHop schaaksong is het nummer Checkmate van Apathy. Onder andere te beluisteren op http://www.schaaklog.nl/liedjes-over-schaken

Geon heeft ondertussen een Rus op het bord welke eens besproken is in de krant. Hij denkt dat zijn kennis over die partij en de commentaren in de krant hem wel eens verder zouden kunnen helpen. Echter is hij niet bij machte Sokolov te laten struikelen.

Het is nu half-elf en een voor een vallen de peren uit de boom. Marcel moet zijn meerdere erkennen. Evie Warmelink treft het niet met haar behaalde nul. Bij deze gelegenheid vraagt uw reporter nog aan haar of dat helpt die verbeterde jeugdtraining en of ze wellicht vindt dat het doorlopen van een deterministische boom om tot een juiste zet te komen niet funest is voor de creativiteit in het schaken. “Nee, het geeft juist houvast. Bovendien deed je die stappen toch al alleen had je ze niet benoemd.” Oh, Interessant denk ik nog. Een andere schaker wil weten of ik me ervan bewust ben dat dat een best domme vraag is. Jah, dat ben ik.

We schrijven 22.51 als Bert zich gewonnen geeft. Hij is van het bord geschoven door een bulldozer. Maarten Roorda heeft het lang volgehouden maar moet ook bakzeil halen maar er is er eentje die wint. Het is -tromgeroffel- Kodi de Reuzenbeuker!

Sokolov zelf: “Ik vond de kloksimultaan interessant. Ik was niet zenuwachtig maar ik wilde perse een klein rondje hebben om de simultaan in te geven.”

Met trots kondigt Café Atlantis eenmalig aan The Sunday Atlantic. De zondagskrant met belangwekkend nieuws uit het schaakcafe.

Zondagskrant

Atlantis_Laurierboom_4.png

Zaterdag 17 november 2007 zitten we weer klaar voor het mastodontengebeuk uit beide Café’s.

Nog steeds is er sprake van puntendeling. Goed voor de harmonie in schaakland maar niet goed voor de ego’s over en weer. De bezoekers van Atlantis hebben daarom een bijzonder bericht voor Cafe de Laurierboom te Amsterdam:

Die boom gaat om!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Of komt de voorspelling van de Amsterdammers uit?

ondergang.jpg