De eerste pen van uw verslaggever is al gesneuveld voor de eerste pennestreek gezet kon worden. Valt er iets zinvols te zeggen over dit rapidtoernooi, dat gesponsord is door wannabee schaakmecenas en horecatycoon L. van der Marel? Zeker, de ambiance is prachtig. Gedrapeerde gordijnen met kwastjes eraan in een pand op een toplocatie in Groningen. Griemelbehang dat lijkt gestolen uit de jaren zeventig dat op diens beurt is gejat uit de negentiende eeuw. Een kleine vijftig deelnemers met half zoveel klokken en weer evenveel knopjes die af en aan klikklakken. De schilderijen kijken het gedwee aan, de barjuf heeft ondertussen geleerd dat ze elke ronde een half uur pauze heeft. Dit lijkt mij een uitgelezen ogenblik voor uw reporter om zijn telefoon eens uit te doen voor een der hoog gerate deelnemers wordt beschuldigd van een ‘Nokia Gambiet – Nouvelle Vague beltoon variant’. Dus een kleine vijftig deelnemers verdeeld over twee groepen en 750 euroos te verdelen. Menig schaker die daar graag zijn vrije zaterdag voor opoffert. Buiten op het marktgebeuren lopen de vrouwen, binnen schaken de mannen. Zo lijkt de wereld verdeeld. Hoe gaat het eigenlijk met onze ‘usual suspects’ op het schaakbord? Laat ik eens even gaan kijken op de perpendiculair eclectische scorelijsten (neem vooral notie van de dure woorden waarvan ik mij had voorgenomen deze toe te voegen aan dit verslag) die elders in de ruimte geplaatst zijn. Wat blijkt? De voorbereiding van uw verslaggever kan onmiddelijk de prullebak in. De voorinschrijvingen blijken namelijk bij lange na niet volledig. Ettelijke schaakninja’s hebben zich, volslagen onzichtbaar uiteraard, aan het toernooi toegevoegd. De heer Pel bijvoorbeeld kwam in de voorinschrijving in het geheel niet voor. Daar heeft meneer Hoeksema een geducht concurrent aan. In de B-groep geldt eigenlijk precies hetzelfde, ook daar hebben de nodige verschuivingen plaatsgevonden. Naar aanleiding van de voorinschrijvingen dacht ik dat de heer Roorda naast het meisje ook het prijsje zou pakken. Dat blijkt niet meer zo vanzelfsprekend. Spannend dus. De vijfde ronde is gaande als ik de ranglijsten inspecteer. Meneer Kloppenburg staat daar op moment van schrijven vooraan en lijkt iedereen de weg naar voren te versperren. Twee bovengemiddeld spannende groepen hebben zich schijnbaar ad-hoc in een ‘zaaltje dat toch maar leeg stond’ verzameld.Het is nu vijf voor vier. Over een kwartier begint ronde zes wat mij de gelegenheid geeft u, na aanvang daarvan, een beeld te schetsen van de stand van zaken in dit rapid.  In de rookruimte valt tussen de rondes een hoop te leren maar niet over schaken. Vooral over geweld in Groningen en, in contrast, hoe veilig Kroatie is als vakantiebestemming mits je de juiste bestemmingen weet. Mocht u overwegen te gaan, de heer Jelic weet waar naartoe. Na ronde vijf; de heer Ocelik heeft de positie bovenaan ingenomen maar er wordt aan de deur geklopt door de heren Kloppenburg, Pouw en Maris. Mevrouw Valkenburg nestelt zich naast uw verslaggever en geniet van het spektakel maar klaagt over de koffie. In ronde 6 lijkt Cako ondertussen verloren te hebben van Hoeksema hetgeen de druk op de schouders van Pel vergroot. Zijn tegenstander op dit moment is de heer Rietman, jazeker de welbekende handelaar in schaakgoederen uit China! Het is kwart voor vijf als de meest borden leeg zijn. De rommel op de tafels neemt toe en de lucht begint dikker te worden en lijkt zich te willen meten met die uit kleedkamers van sportzalen. Een partij in de B-groep trekt nu veel publiek, Kloppenburg speelt tegen Pouw en iedereen is uiteraard benieuwd hoe dat verloopt. Desgevraagd is de Grossmeister bereid tot het geven van een quote voor het verslag, “Schach is nicht gemacklich Meinjongen”. Een goedgemutste meneer Ham zwaait nog eens vrolijk naar uw verslaggever, klaarblijkelijk kan hij zich bogen op mooie resultaten. Grossmeiser: “Heb ik weer de pech van mijn leven, mag ik in de laatste ronde tegen de koploper”, ’s avonds blijkt dat de heer Kloppenburg het nog knap taai heeft gehad tegen de intergalactische grootmeester.De arbiter maant iedereen tot aanvang van ronde zeven want het begint zoetjes aan donkerder te worden. Pel en Hoeksema gaan als gezamelijke koplopers de laatste ronde in. Echter in groep A zijn geen Sonnema-berger scores nodig om de prijs te bepalen. Pel wint, Hoeksema verliest in zijn laatste ronde. ’s Avonds in het Cafe beleven we nog prachtige schaakmomenten met Pel, van der Marel en Knol die laten zien hoeveel motieven een enkele zet kan hebben. Schitterend. Het Atlantis Rapidtoernooi lijkt een blijvertje te worden.